ZERAVICA1

RANKO ŽERAVICA

Ranko Žeravica (rođen 17. novembra 1929. godine u Dragutinovu danas Novom Miloševu — umro 29. oktobra 2015. godine u Beogradu) bio je jugoslovenski i srpski košarkaški trener.

Biografija

Trenerskim poslom počeo da se bavi početkom 50-ih, u vreme kada je završavao igračku karijeru. Sve do 1966. godine radio je kao trener muških i ženskih selekcija u beogradskom Radničkom, a od 1960. godine postaje profesionalni trener u KSJ. U narednih 20-tak godina sa velikim uspehom u nekoliko navrata vodio je mušku košarkašku reprezentaciju Jugoslavije do najsvetlijih trofeja.

Paralelno sa radom u reprezentaciji, Žeravica je presudno uticao na veliki „bum“ Partizana početkom 70-ih godina, kada je selektirao tim predvođen Dalipagićem i Kićanovićem, koji je tokom narednih 10-tak godina osvojio mnoge trofeje. Bio je trener plavih na trimaOlimpijskim igrama, tri Svetska prvenstva i tri Evropska prvenstva.

Ostaće zapamćen i kao trener koji je na prostorima bivše Jugoslavije sa uspehom kombinovao američku i rusku školu košarke. Tokom 1979. i 1980. godine sa uspehom je vodio i reprezentaciju Argentine. Nakon toga 80-tih godina bio je prvi trener Crvene zvezde. Rekorder je Crvene zvezde po broju pobeda kao prvi trener ovog kluba i to sa 167 pobeda na 272 utakmice.

FIBA je na svom sastanku povodom 75-godišnjice svog osnivanja (18. juna 1932.), objavila spisak 20 novih članova Kuće slavnih FIBE u Alkobendasu u Španiji. U ovoj drugoj grupi (prva je primljena 1. marta 2007) koja je primljena 12. septembra 2007. godine, nalazio se i Ranko Žeravica.

Poslednjih godina života patio je od srčanih problema. Preminuo je u Beogradu 29. oktobra 2015. godine u svojoj osamdeset i petoj godini.

Klubovi

Trener beogradskog Partizana je bio od 1971. do 1974. godine. Potom odlazi u Španiju gde je od 1974. do 1976. bio trenerBarselone. Nakon toga se vraća u Partizan čiji je trener od 1976. do 1978. godine i sa kojim 1978. osvaja Kup Radivoja Koraća. Potom je bio selektor reprezentacije Argentine od 1978. do 1980. godine, a uporedo sa tim bio je trener i košarkaškog kluba Pula. Nakon povratka u Beograd, Žeravica je od 1980. do 1986. godine trener Crvene zvezde, a zatim ponovo odlazi u Španiju gde je od 1987. do 1989. godine trener Saragose.

 

Zatim je bio trener u Italiji gde vodio ekipu Aurora Desio od 1989. do 1990. godine. Potom je u sezoni 1990/91. sedam kola bio trener italijanskog Napolija, a istu sezonu 1990/91. do kraja završava u Španiji gde vodi ekipu Konzervas Daroka. Od juna do oktobra 1991. bio je trener košarkaškog kluba Slobodna Dalmacija iz Splita, a u sezoni 1993/94. bio je trener Juvekazerte.

U sezoni 1995/96. ponovo vodi Partizan sa kojim osvaja titulu prvaka države. Nakon što je napustio Partizan, Žeravica je ponovo bio trener Crvene zvezde koju je vodio tokom sezone 1996/97, a zadnja trenerska destinacija u karijeri mu je španska Saragosa 2002 čiji je trener bio od februara do marta 2003. godine.

Reprezentacija

Od 1960. do 1965. bio je pomoćnik selektoru Aleksandru Nikoliću, a prvi trener reprezentacije Jugoslavije postao je 1965. godine. Sa „plavima“ je osvojio Svetsko prvenstvo 1970. u Ljubljani i Olimpijske igre u Moskvi deset godina kasnije, kao i srebrne medalje na Olimpijskim igarama 1968. u Meksiku, Svetskom prvenstvu 1967. u Urugvaju i Evropskim prvenstvima u Italiji 1969. i Nemačkoj 1971. U bogatoj riznici našla se i bronzana medelja sa Svetskog prvenstva 1982. u Kolumbiji.

Trenerski uspesi

Klupski

Partizan
Prvenstvo SR Jugoslavije (1): 1995/96.
Kup Radivoja Koraća (1): 1978.

Reprezentativni

Zlatne medalje
Olimpijske igre 1980. u Moskvi
Svetsko prvenstvo 1970. u Ljubljani
Srebrne medalje
Olimpijske igre 1968. u Meksiku
Svetsko prvenstvo 1967. u Urugvaju
Evropsko prvenstvo 1969. u Italiji
Evropsko prvenstvo 1971. u Nemačkoj
Bronzana medalja
Svetsko prvenstvo 1982. u Kolumbiji